Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

28η Οκτωβρίου 1940



Ό Ιταλός Πρεσβευτής κατά τήν διάρκεια μίας δεξιώσεως, αιφνιδιαστικά αποχωρεί καί μέ τό αυτοκίνητό του πηγαίνει στόν Έλληνα «Δικτάτορα». Ήταν ξημερώματα 28 Οκτωμβρίου καί ό Εμμανουήλ Γκράτσι φθάνει στό σπίτι τού Μεταξά στήν Κηφισιά. Τό σπίτι ήταν απλό καί χωρίς φρουρά όπως συνηθίζουν οί άλλοι δικτάτορες. Ό υπηρέτης τού Μεταξά ανοίγει τήν πόρτα καί εκέινος προχωρά. Ό Μεταξάς μέ μία απλή ρόμπα τόν υποδέχεται καί τού ζητά νά κάτση. Τό σπίτι ήταν ένα τυπικό μικροαστικό σπίτι, πού ακόμα καί ό Γράτσι στό ημερολόγιό του δείχνει νά εκπλήσσεται από τήν ταπεινώτητα καί τήν εντιμότητα του «δικτάτορος». Ό Μεταξάς διαβάζει τό τελεσίγραφο καί μέ συγκίνηση απήντησε : (ό διάλογος εγένετο στήν Γαλλική) «Ε λοιπόν πόλεμος». ό Χίτλερ αφού επληροφορήθη τήν επίθεση τής Ιταλίας κατά τής Ελλάδος, κατελήφθη υπό μεγάλης οργής.
Στίς 5:30 τό πρωϊ τής 28ης Οκτωμβρίου, μισή ώρα πρίν τήν λήξη τού τελεσιγράφου ήχησαν οί σειρήνες. Ή Πάτρα βομβαρδίζεται καί στήν Ήπειρό επιτίθονται οί Ιταλοί. Ό Διαμαντόπουλος μή μπορώντας νά επιστρατεύση στήν Πάτρα τό 12ον σύνταγμα, αστραπιαίως αντικαθίσταται. Τέτοια οργάνωση είχε ό Μεταξάς, πού δέν υπήρξε ανωτέρα στήν σύγχρονη Ελλάδα. Οί Ιταλοί πράκτορες στήν Πάτρα καταδιώχθησαν καί εξοντώθηκαν. Αμέσως τότε τό 12ον σύνταγμα επανήλθε στήν ευρυθμία του. Βομβαρδισμοί έγιναν στήν Κόριθνο, στήν Πρέβεζα, στόν Πειραιά καί αλλού. Στήν Ήπειρο ή 8η μεραρχία τού Κατσιμήτρου θά έπρεπε νά άντεξη όλο τό βάρος τής Ιταλικής επιθέσεως, έως τήν ενίσχυση τών προγραμματισμένων από τόν Μεταξά μεραρχιών. Οί πρώτες 7 Ιταλικές μεραρχίες ώρμησαν στήν Πίνδο. Ή Ελληνική διοίκηση ενημερωμένη περίμενε τούς Ιταλούς. Ό Δαβάκης μέ 2000 άνδρες χτυπιέται από τήν επίλεκτη μεραρχία τών Ιταλών Τζούλια, πού αριθμούσε 10000 άνδρες. Ευρύ ρήγμα προκαλείται στήν Ελληνική παράταξη. Ό Κατσιμήτρος δίδει οδηγία νά μήν συμπτυχθή τό Ελληνικό μέτωπο καί νά αμυνθή εκεί πού είναι τό κάθε τάγμα. Αυτό τό ρίσκο τού Κατσιμήτρου τελικά απεδείχθη σωτήριο. Ή προέλαση τής Τζούλια τών Ιταλών καί τά τάγματα Ταραχώσι καί Ντάϊτι τών Αλβανών, ανεκόπησαν στά μέτωπα Δαβάκη καί Κατσιμήτρου. Ό Δαβάκης ανασυγκρότησε τό σύνταγμα καί διατάσσει αντεπίθεση. Όρθιος ενθουσιάζοντας τούς στρατιώτες, ορμά πρώτος. Κατά τήν μάχη ό Συνταγματάρχης Δαβάκης βλήθηκε από όπλο, αλλά καταλαμβάνει τό ύψωμα. Ή μεραρχία Τζούλια υπέστη τήν πιό ταπεινωτική ήττα, αφού κατά τήν διαφυγή της 300 από αυτούς συνελήφθησαν. Ό Κατσιμήτρος μέ τίς ενισχύσεις πού έρρεαν συνέχεια από τόν Μεταξά, καταδιώκει τήν Τζούλια. Ή φυγή αυτής τής μεραρχίας καί τών Αλβανών συμπαρέσυρε τά τάγματα τής μεραρχίας Μπάρι, πού κατέφθανε πρός ενίσχυση τής Τζούλια. Ή μεραρχία Πάρμα καί Φερράρα είναι καί αυτές καθηλωμένες στόν τομέα τής Κορυτσάς. Στίς 13 Νοεμβρίου οί Ιταλοί είχαν παύσει κάθε επιθετική προσπάθεια. Στίς 14 Νοεμβρίου ή Ευρώπη μάθαινε πώς ή Ελλάς εξαπολύει μαζική επίθεση κατά τών Ιταλών. Τό επιστρατευτικό σχέδιο τού Μεταξά επέτυχε. Τώρα 200000 Έλληνες επιτίθονται κατά 2500000 Ιταλών, μολότι οί Ιταλοί υπερείχαν στά αεροπλάνα, στό ναυτικό καί είχαν εκατοντάδες άρματα μάχης. Στό Καλπάκι ανατρέπεται ό εχθρός καί οί Έλληνες φθάνουν στό Δελβινάκι. Στήν Πίνδο τό Β΄ σώμα στρατού καταλαμβάνει τήν Κόνιτσα καί μπαίνοντας στό ανέκαθεν Ελληνικό έδαφος τής βορείου Ηπείρου, καταλαμβάνει τήν Ερσέκα, τήν Μπόροβα καί τό Λεσκοβίκι. Τό Γ΄ σώμα στρατού ορμά στήν Κορυτσά, όπου τό φρούριο στό Ιβάν Μόροβα ήταν πολύ καλά οχυρωμένο. Πρός ενίσχυση τού Γ΄ σώματος, φθάνουν οί μεραρχίες «Κ»(από τόν στρατηγό Κοσμά) καί νικούν τίς 5 Ιταλικές μεραρχίες πού τό υπερασπίζοντο.
Ή πρωτεύουσα τής βορείου Ηπείρου έπεσε. Δύο μέρες μετά έπεσε ή Μοσχόπολις, ένα από τά σπουδαιότερα κέντρα οικονομικώς καί πολιτιστικώς επί Τουρκοκρατίας. Στίς 30 Νοεμβρίου κατελήφθη τό Μπόγραδετς, στίς 4 Δεκεμβρίου ή Πρεμετή, στίς 5 τό Φράσερι, στίς 6 τό λιμάνι τών αγίων Σαράντα, στίς 7 τό Δέλβινο καί στίς 8 Δεκεμβρίου τό Αργυρόκαστρο δεύτερη μετά τήν Κορυτσά πόλις τής Ηπείρου. Τέλος ό Ελληνικός στρατός καταλαμβάνει στίς 22 Δεκεμβρίου τήν Χειμάρρα. Κατόπιν ήρθε ό βαρύς χειμώνας, ό πιό σκληρός τών τελευταίων 15 ετών. Ό Μουσολίνι εκάλεσε στό Παλάτσο τής Ιταλίας σύσκεψη ηγετών, στήν οποία είπε: «είναι ανήκουστο καί γελοίο αλλά είναι γεγονός. Πρέπει νά ζητήσουμε ανακωχή μέ παρέμβαση τού Χίτλερ». Ό Χίτλερ στέλνει τό στρατηγό του Φόν Ρίντελεν νά εξετάση τί γίνεται στήν Αλβανία. Ό Γερμανός βρέθηκε στήν Κλεισούρα στίς 11 Ιανουαρίου τού 1941, όπου οί Έλληνες μέ ξιφολόγχη εκπόρθησαν τήν πόλιν. Έφτασε σέ σημείο νά κινδυνεύση καί ό ίδιος ό Φόν Ρίντελεν. Ακόμα καί εκεί πού υπερείχαν οί Ιταλοί δέχτηκαν σημαντικά πλήγματα ώς πρός τό γόητρό των. Στήν θάλασσα τά υποβρύχια Παπανικολής, Νηρεύς, Πρωτεύς, Κατσώνης καί Τρίτων αναμετρήθηκαν μέ τόν τεράστιο στόλο τής Ιταλίας, μέ τόν οποίο στήν Ανδριατική δέν τολμούσε νά αναμετρηθή ούτε ό Βρεταννικός. Τά Ελληνικά υποβρύχια καταβύθησαν εμπορικά σκάφη καί συνεπλάκησαν σέ ναυμαχίες. Ό Πρωτεύς βυθίστηκε αύτανδρος, ενώ τά πλοία Ψαρά καί Σπέτσες, παρ’όλο πού ήσαν εκτεθημένα στήν αεροπορία τών Ιταλών, βομβάρδισαν τίς Ιταλικές δυνάμεις πού προήλαυναν απέναντι από τήν Κέρκυρα, στίς πρώτες ημέρες τής Ιταλικής εφόδου. Τόν Ιανουάριο τού 1941 έγινε μία προσπάθεια νά σταματήση ό πόλεμος μεταξύ Ελλάδος καί Ιταλίας. Ό Χίτλερ σέ καμία περίπτωση δέν ήθελε Βαλκανικό μέτωπο καί ό Μεταξάς σέ καμία περίπτωση δέν ήθελε νά χτυπηθή μέ τήν Γερμανική μηχανή. Σύμφωνα μέ πρόταση τού Χίτλερ Γερμανικά στρατεύματα θά έμπαιναν μεταξύ Ιταλικών καί Ελληνικών γιά νά λήξη ό πόλεμος καί χωρίς νά μπούν οί Βρεταννοί στήν Ελλάδα. Ή ανακωχή δέν έγινε ποτέ, αφού μεσολάβησε ό περίεργος θάνατος τού Μεταξά. Όμως μέχρι καί τόν θάνατο τού Μεταξά, ουδείς Άγγλος στρατιώτης είχε πατήσει τό πόδι του στήν Ελλάδα. Ό θάνατος του Μεταξά εξυπηρετούσε άμεσα τά Αγγλικά συμφέροντα. Γνωστή επίσης ήταν ή πρόθεσις τού Ντόνοβαν, απεσταλμένου τού Ρούσβελτ, νά δώση διέξοδο τών Βουλγάρων στήν θάλασσα, προκειμένου νά τεθή ή Βουλγαρία στό πλευρό τών Δυτικών. Αυτοί ήσαν οί καλοί σύμμαχοι τής Ελλάδος καί ή ιστορία επαναλαμβάνεται: 1ος Παγκόσμιος, Σαγγάριος καί τώρα 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος.Τόν Ιανουάριο τού 1941 ό Μουσολίνι έστειλε τόν στρατηγό Καβαλλέρο μέ 270000 άνδρες. Εκείνος προσπάθησε νά αλλάξη τήν αρνητική έκβαση τού πολέμου. Εξαπέλυσε 45 επιθέσεις σέ διαφόρους στόχους, κυρίως στήν ανακατάληψη τής Κλεισούρας, αλλά συνετρίβη. Οί Βρεταννοί αρχίζουν νά διαπραγματεύονται γιά κάποια ελάχιστη βοήθεια, πού ήταν όμως αρκετή γιά νά κάνη τόν Χίτλερ νά σκέπτεται σοβαρά τήν επέμβαση στήν χερσόνησο τού Αίμου.
Στά μέσα Ιανουαρίου φθάνει στήν Αθήνα ό Βρεταννός αρχιστράτηγος τής Μέσης Ανατολής Ουέϊβελ. Στήν σύσκεψη πού είχε μέ τόν Μεταξά είπαν :
• Μεταξάς : χρειαζόμαστε 9 μεραρχίες κατά τής Βέρμαχτ καί ανάλογη αεροπορία κατά τής Luftwaffe
• Ουέιβιλ : μπορώ νά σάς στείλω δύο μέ τρείς , καί κάποια αεροπλάνα.
• Μεταξάς : τότε μήν στείλεται τίποτα.


ΑΒ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου