Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ



Συναγωνιστές/Συναγωνίστριες, για όσους δεν με γνωρίζουν, ονομάζομαι Παπαδημητρίου Μιχάλης και ανήκω στον πυρήνα Σαλαμίνας. Να ευχαριστήσω την Τ.Ο Πειραιώς για την Τιμή, που μου έκαναν γι’ αυτή την ομιλία. Η επιλογή του θέματος δεν είναι τυχαία, έπειτα από πολλές συζητήσεις, πολλές αναλύσεις, το τελευταίο διάστημα σε θέματα τόσο ιδεολογικοπολιτικά, όσο και κοινωνικά με τόσους Συναγωνιστές Φρ. Και Γ. Μάστορα, κατέληξα στο σημερινό, ένα θέμα το οποίο, άπειρες φορές, εύστοχα οι Συναγωνιστές έχουν αναλύσει: ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ και ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ, θέλοντας λοιπόν και εγώ να βάλω την δική μου πινελιά, τις δικές μου νοηματικές διαδρομές.

Ξεκινώντας λοιπόν την ανάλυση της λέξεως ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ θα το πάω λίγο ανάποδα… Τι ΔΕΝ είναι Εθνικισμός για τους Χρυσαυγίτες.

- Σίγουρα Εθνικισμός ΔΕΝ είναι η εβδομαδιαία ή μηνιαία συμμετοχή μας, και μόνον, στα γραφεία κάποιας τοπικής μας…
- Σίγουρα Εθνικισμός ΔΕΝ είναι η συμμετοχή μας και μόνον σε κάποιες Δράσεις του Κινήματος και το μοίρασμα μερικών δεκάδων ή και εκατοντάδων εφημερίδων και εντύπων…

- Επίσης, Εθνικισμός ΔΕΝ είναι η διαδικτυακή επανάσταση του τύπου «σφάζω 100 στο γόνατο το απόγευμα και το βράδυ βάζω καψουροτράγουδα για να ξεκουραστώ από το σφάξιμο,

- Εθνικισμός, ή φοβερός αγωνιστής, δεν είναι αυτός που του ‘ρίχνουν ’το προφίλ συνέχεια στο facebook.

-Και το σημαντικότερο όλων ,πιστεύω, Εθνικιστής , και ακόμα περισσότερο Χρυσαυγίτης, σίγουρα ΔΕΝ είναι αυτός που απλά το δηλώνει, άλλωστε τον τελευταίο καιρό έχουμε γινει «μόδα», καραμέλα στο στόμα εχθρών και φίλων.

‘Όλα αυτά από μόνα τους ΔΕΝ είναι Εθνικισμός, είναι καθήκοντα, υποχρεώσεις, εφ’ όσον αντιληφθούμε πλήρως την έννοια του Εθνικισμού.

Ο Εθνικισμός λοιπόν και επί το σωστότερο ο Εθνικός Κοινωνισμός είναι: βιοθεωρία, κοσμοθεωρία, κοσμοθέασις. Με απλά λόγια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ, εφαρμοσμένος στην πράξη, σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Κάθε λαός έχει το δικαίωμα να ζει, να υπάρχει, να αγωνίζεται, να συμμετέχει στην ζωή ελεύθερος, όπως του έταξε η Φύσις. Αλλά, για να είναι τούτο δυνατόν, πρέπει να είναι άμεικτος, καθαρός και γνήσιος. Τον ΚΟΣΜΟ, το ΣΥΜΠΑΝ, την ΖΩΗ, δεν μπορούμε αλλιώς να τα νοιώσουμε και να τα προσεγγίσουμε, παρά μέσω της φυσικής μας κοινότητας, του ΕΘΝΟΥΣ μας. Αυτό μας δίνει το πνευματικό πλαίσιο, τα φτερά για να υψωθούμε προς κάθε παγκόσμιο και πανανθρώπινο αίσθημα. Έλλειψη διακρίσεων ανάμεσα στους λαούς σημαίνει άμορφη μάζα και μάζα σημαίνει μόνον άτομα και ατομισμοί.

Εθνικισμός, λοιπόν , είναι η φυσικλη κατάσταση της ζωής στην ανθρωπότητα: ο χωρισμός της σε μονάδες αυθύπαρκτες, αυτόνομες και ενσυνείδητες, σε ΕΘΝΗ. Αυτό είναι το βασικό δόγμα της βιοπολιτικής, δόγμα στηριζόμενο σε ατράνταχτους βιολογικούς νόμους. Ο Εθνικισμός πράγματι δεν έχει ανάγκη οπαδών, οπαδοί του εκούσια, ή όχι, είναι οι πάντες. Το μόνο που έχει ανάγκη ο Εθνικισμός είναι η εγρήγορση, μη τυχόν δηλαδή και παρασυρθούμε ποτέ σε ενέργεις ή παραλείψεις, που θα μας στοιχίσουν την ίδια την ΕΘΝΙΚΗ ΖΩΗ.

Η Φύσις μόνον είδη και Φυλές γνωρίζει. Τα ΕΙΔΗ και τα ΓΕΝΗ είναι αιώνια, έλεγε ο Πλάτων, σταθερά και αμετάβλητα. Το άτομο δεν έχει για τη φύση άλλη αξία, παρά μόνον ως τμήμα της ΦΥΛΗΣ. Η Φυλή αποτελεί πραγματικά την μόνη φυσική μονάδα, την μόνη που εκτιμά και αναγνωρίζει. Γι’ αυτό και επιζούμε με την διαιώνιση της Φυλής μας και κατά το μέτρο, που αυτή παραμένει ΚΑΘΑΡΗ. Ο ατομικός θάνατος δεν πτοεί την ζωή, η οποία συνεχίζεται, γι’ αυτό και ο θάνατος έχει εξ’ υπαρχής ΗΤΤΗΘΕΙ. Όσο υπάρχει η φυλή μας υπάρχει ζωή. Η ηρωική θυσία της ατομικής ζωής στο πεδίο της μάχης έχει πλήρη επίγνωση, αν και συνήθως ασυνείδητη της πραγματικότητας αυτής. Αποδοχή του ατομικού θανάτου χάριν της ζωής του ΕΘΝΟΥΣ. Με το να βλέπει κανείς και να βιώνει το παρελθόν τους προγόνους του, τον ΗΡΩΙΚΟ θάνατο , όπως και το μέλλον της Φυλής του, αποκτά την Τρίτη διάσταση της ζωής.

Χωρίς αυτήν η ζωή είναι επιπόλαιη, επίπεδη, χωρίς βάθος και προοπτική. Να συμβάλλει κανείς στην προκοπή της Φυλής του με την εργασία του ή με τους απογόνους του στην διαιώνιση της, ή με την ηρωική θυσία του στην επιβίωση της, αυτό είναι το νόημα της ζωής. Μέσα στο αίμα της Φυλής θα ρέει πάντοτε και το δικό του αίμα. Αυτή θα είναι η ΑΘΑΝΑΣΙΑ του.

Αυτό που υπάρχει πάντα είναι η ΦΥΛΗ, το ΕΘΝΟΣ. Αυτό θα ζει αιώνια και μέσα από το Έθνος θα ζούμε και εμείς, ως παροδικά στοιχεία του. Το Έθνος μας χάρισε την ατομική ζωή, την ψυχή, τα ιδανικά, τους πόθους. Συναγωνιστές/ Συναγωνίστριες ότι δικαιώνει την ζωή είναι να υπάρχεις και να δρας χάριν του Έθνους σου. Αυτό καρτερούν από σένα οι πρόγονοί σου, αυτό αναμένουν από εσένα τα παιδιά σου. Κάθε αντίθετη διαγωγή στα άτομα, ή πολιτική στα κράτη δεν έχει αντίκρισμα στην ζωή και στην αιωνιότητα…

Ωραία λόγια, βαρύγδουπες προτάσεις… ε και; Θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει καλοπροαίρετα ή κακοπροαίρετα ποια η σκοπιμότητα των παραπάνω λόγων, ποια η πρακτική τους σημασία στην σύγχρονη κοινωνία; Και όμως, Συναγωνιστές/Συναγωνίστριες, ένα σύνθημα δονεί κάθε Δράση μας: ΑΙΜΑ – ΤΙΜΗ. Συνεπώς, η πρακτική σημασία όλων των προηγούμενων ήταν επεξηγηματική αυτού του απλού και καθημερινού για εμάς συνθήματος. Και εάν το Αίμα, η Ράτσα, η Φυλή, γίνονται ευκόλως κατανοητά, διότι ούτε κατά δήλωση δεν μπορείς να αυτοπροσδιορίζεσαι Εθνικιστής, αν δεν πιστεύεις στις παραπάνω έννοιες, δεν είμαι καθόλου σίγουρος, αν γίνεται πραγματικά αντιληπτή η έννοια της Τιμής ως ιδέα και ως εφαρμογή στην πράξη, στην καθημερινότητα…

Πριν μερικά χρόνια, Συναγωνιστής-Διαφωτιστής είχε πει ότι θα έρθει η ώρα και η στιγμή που για λόγους κοινωνικής αναγκαιότητας ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θα ταυτίζονται στην συνείδηση του κόσμου, για εμάς τους Χρυσαυγίτες φυσικά είναι αυτονόητο. Είχει πει επίσης, ότι μετά ο αγώνας θα γίνει πιο δύσκολος για εμάς, διότι, η διαφοροποίηση μας από κάθε λογής «πατριωτικές κορώνες» θα είναι επίπονη, θα μπούμε δηλαδή σε διαδικασίες διαχωρισμού σκέψεων και πράξεων τόσο σε πολιτικό όσο και ακόμη περισσότερο σε κοινωνικό επίπεδο, πρωτόγνωρων για την ιδεολογική μας ιδιοσυγκρασία.

Εδώ έρχεται το δεύτερο συνθετικό του ηχηρού συνθήματος μας, το «ΤΙΜΗ». Θα μπορούσα να πω ότι μετά το αίμα ως βασική προϋπόθεση του Εθνικοκοινωνισμού και ως απαράβατος όρος συμμετοχής κάποιου στην δική μας κοινωνία, η «ΤΙΜΗ» αποτελεί το βασικότερο συστατικό κοινωνικού δεσίματος μεταξύ των μελών της δικής μας «Εθνικιστικής κοινότητας».

Για εμάς τους Χρυσαυγίτες η λέξη «ΤΙΜΗ» δεν πρέπει να είναι κούφια λέξη, χωρίς νόημα, ούτε να γίνεται λάστιχο κατά το δοκούν του καθενός, ή κατά το συμφέρον του, συμπαρασύροντας σε λάθος κατεύθυνση όλη την ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ.

Οι πολιτικές και κοινωνικές συμπεριφορές των Χρυσαυγιτών πρέπει να έχουν την συνεχή τάση της ομοιοποίησης. Λανθάνουσες συμπεριφορές πρέπει να στηλιτεύονται και να περιθωριοποιούνται. Τρεις λέξεις πρέπει να γίνουν βίωμα σε όλους τους Χρυσαυγίτες…ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ, ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ, ΒΕΛΤΙΟΔΟΞΙΑ.

Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες η κατά δήλωση μας κ η αγόρευση μας και μόνον ως Χρυσαυγίτες δεν φτάνει. Ο Χρυσαγίτης για εμάς είναι τίτλος Τιμής. Είναι σχετικά ευκολότερο να τον πάρεις, πολύ πιο δύσκολο να τον διατηρήσεις. Η συνέπεια και η συνέχεια στον χρόνο είναι η μεγαλύτερη προσωπική επανάσταση. Η αυτοβελτίωση και η βελτιοδοξία πρέπει να είναι προσωπικές βιωματικές πράξεις καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας. Η διαφοροποίηση μας απ’ τους άλλους πρέπει να είναι συνεχής και αδιάκοπος. Αν τρώμε, πίνουμε, ντυνόμαστε, συμπεριφερόμαστε μεταξύ μας όπως οι αναρχοάπλυτοι, συνάπτουμε σχέσεις σε ζωώδη μορφή, χωρίς καμία ερωτική προσέγγιση, άραγε σε τί διαφέρουμε απ’ τους άλλους; Επαναλαμβάνω, η κατά δήλωση μας και μόνον, ως Χρυσαυγίτες δεν αρκεί. Η Τιμή πρέπει να αποδεικνύεται καθημερινά. Δεν πρέπει να είμαστε εμείς οι Χρυσαυγίτες, αρσενικά και θηλυκά, αλλά ΑΝΤΡΕΣ και ΓΥΝΑΙΚΕΣ, αντίστοιχα. Η ιδεολογία του Χρυσαυγίτη πρέπει να είναι ΕΡΩΤΙΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ και αυτός που θέλει να λέει ότι κάνει επανάσταση, δεν πρέπει να κάνει κοινωνικές σχέσεις τύπου life-style!!

Δεν είναι τόσο εύκολο ούτε τόσο άνετο. Η επανάσταση του Χρυσαγίτη είναι μία εξέγερση καθημερινή. Η ιδεολογική μας ταύτιση είναι επιβεβλημένη. Ο χρυσαυγιτισμος ΔΕΝ είναι λάστιχο να το τραβάμε πέρα δώθε κατά το δοκούν. Χρειάζεται συνεχής μελέτη, συμμετοχή στα κοινά, στις Δράσεις, συνέπεια και συνέχεια στον χρόνο. Και όλα αυτά για να υπάρξουν, χρειάζεται πειθαρχία και αυτοέλεγχος. Η επαφή με τον καθρέφτη του σπιτιού μας πρέπει να είναι καθημερινή. Η μορφή μας αντικατοπτρίζει την ψυχή μας και οι ψυχές όλων μας την ψυχή του Κινήματος. Το κίνημα με αυτό τον τρόπο ταυτίζεται και στην πράξη με την κοσμοθεωρία του Εθνικοκοινωνισμού.Συναγωνιστές/ Συναγωνίστριες, κλείνοντας και εφόσον πλησιάζουμε προς τις εκλογές θα ήθελα να σας πω ότι οι Χρυσαυγίτες δεν είμαστε νταβατζήδες κανενός, είμαστε ιδεολόγοι Εθνικιστές, που στην καθημερινότητα μας ρισκάρουμε τα πάντα, διαφοροποιούμενοι έτσι απ΄τους αστούληδες που ζουν την χλιδάτη πλην κακομοιριασμένη και μίζερη ζωούλα τους. Εμείς οι Χρυσαυγίτες πρέπει να τιμούμε σε όλες τις εκφράσεις της ζωής μας τα παντελόνια που φοράμε και το περιεχόμενο τους. Τιμούμε τα αιώνια σύμβολα μας, αυτά είναι και δεν θα απολογηθούμε σε κανέναν.


Συναγωνιστές/Συναγωνίστριες, ΨΗΛΑ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ. ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ.



Παπαδημητρίου Μιχαήλ, υποψήφιος βουλευτής Β' Πειραιώς









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου